Τρίτη 1 Ιανουαρίου 2008

Καλη χρονια για ολους μας!




Χρονια πολλα, καλη χρονια και με νικες!

Δευτέρα 31 Δεκεμβρίου 2007

ΚΑΛΗ ΧΡΟΝΙΑ ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ ΜΑΣ !



"Στο κοσμο των αφεντικων ειμαστε ολοι ξενοι

Ανεξουσιοι, αδεσποτοι κι ωραιοι."

Γλυκα-Εκάβη-Κανέλλος

Τρίτη 31 Ιουλίου 2007

Τα νέα του Αυγούστου



Για ακομα μια φορά ο Κανέλος ευχαριστεί τους αμέτρητους φίλους, συντρόφους, συναγωνιστές.
Η αίτηση με τις υπογραφές έχει παραδοθεί στο πρόεδρο της Αρχιτεκτονικής ΕΜΠ.
Η απάντηση ήταν ότι το αίτημα θα εξεταστεί από το συμβούλιο... και θα ενημερώσουν ..
η σχολή κλεινει στις 29/7/2007, αλλά απόφαση για την επιστροφή του Κανέλου στο χώρο του δε πάρθηκε, ούτε απάντηση είχαμε στο κατατεθειμένο αίτημα από τις αρχές Ιουλίου με τις πρώτες 318 υπογραφές που είχαν μαζευτεί ως εκείνη την ωρα.
Ο Κανέλος λοιπόν για τον Αυγουστο θα παραμείνει με τους φίλους που τον προσέχουν και ευχεται σε όλους σας καλές διακοπές. Το σκέφτεται όμως να πάει και για διακοπές.
Για όσους μείνουν στην Αθήνα, παρακαλεί να μη ξεχνουν να αφήνουν φαγητό και νερό για τους τετράποδους συντρόφους στις γειτονιές.

Παρασκευή 13 Ιουλίου 2007

Μαύροι σκύλοι και ΜΚΟ Κυριακή 10 Δεκεμβρίου 2006




Κάποιες (μη) κυβερνητικές γατούλες έκριναν επιτρεπτό να παραποιήσουν μια φωτογραφία από τη διαδήλωση της 6ης Μάη στο Μοναστηράκι. Το κεντρικό σύνθημα «Κανένας άλλος κόσμος δεν είναι εφικτός όσο υπάρχει κράτος και καπιταλισμός» έγινε ως εκ θαύματος «e-διαδηλώστε», ενώ και τα επί μέρους δικά μας (αγγλόφωνα) συνθήματα δεν είχαν καλύτερη τύχη. Το «Για τέλεια ευελιξία τσακίστε τη μισθωτή σκλαβιά» και το «Μη συγχέετε τα τρία γουρουνάκια με τα μεγαλογούρουνα της εξουσίας» έγιναν εκκλήσεις για εκδηλώσεις συμπόνιας προς τα αδέσποτα μέσω email με ταυτόχρονη κριτική κάθε διαδήλωσης και κάθε προκήρυξης!e-διαδήλωση


Πράγματι, δεξιά από την παραποιημένη φωτογραφία είναι έκδηλη η πρόθεση του μη κυβερνητικού υπηρέτη της κυβέρνησης να προωθήσει τα σχέδιά της για τον περιορισμό της έκφρασης των κοινωνικών κινημάτων ανάμεσα σε μπάτσους-ζαρντινιέρες και στα κάγκελα των πεζοδρομίων. Φυσικά μιλάμε για τη συρρίκνωση έως και την οριστική εξαφάνιση (απαγόρευση) των διαδηλώσεων που μηχανεύονται πρώην και νυν κυβερνητικά σκουλήκια (χρυσοχοϊδάκια, βουλγαράκια, ντοράκια, πολυδωράκια, κακλαμανάκια κλπ.) σε αγαστή συνεργασία με τους τοκογλύφους-τραπεζίτες και τους «μικροϊδιοκτήτες» των πολυκαταστημάτων του κέντρου.


Όμως, όντας γονυπετής και απελπιστικά απορροφημένος με το γυάλισμα των παπουτσιών του αφέντη του, ο υπηρέτης και στέλεχος της κοινωνίας των ενεργών πωλητών έχει περιορισμένο οπτικό πεδίο και ικανότητες. Έτσι, παρά την κακοποίηση της φωτογραφίας δεν μπορεί να κρύψει ότι όλα αυτά συμβαίνουν σε ένα δρόμο έστω και προσωρινά απελευθερωμένο από συντρόφους με όσα αυτό συνεπάγεται : φυσική παρουσία, μη ηλεκτρονικές κραυγές διαμαρτυρίας, άμεση προβολή πολιτικών θέσεων στην κοινωνία, εκτροπή της κυκλοφορίας και διατάραξη της ροής του εμπορεύματος και της εμπορευματοποίησης της ζωής μας.


Το συγκεκριμένο κατασταλτικό πόνημα έχει φυσικά και το απαραίτητο «οικολογικό-ανθρωπιστικό» περιτύλιγμα σε φόντο εθελοντισμού : δεν διαδηλώνουμε για να μην ενοχλούμε τους συμπολίτες μας, δεν φτιάχνουμε προκηρύξεις και τρικάκια για να μην κόβονται δέντρα και δεν τα μοιράζουμε για να μην ρυπαίνουμε το περιβάλλον! Θέλει να ξεχνάει ο υπηρέτης ότι οι προλετάριοι γνωρίζουν στο πετσί τους ποιοι ρυπαίνουν και καταστρέφουν όχι μόνο το κέντρο της Αθήνας αλλά ολόκληρο τον πλανήτη !.. Άσε που ακόμα και ένα παιδάκι καταλαβαίνει ότι για τις προκηρύξεις και τα τρικάκια μιας διαδήλωσης χρειάζεται πολύ λιγότερος πολτός απʼ ό,τι για τα διαφημιστικά έντυπα μίας κυριακάτικης εφημερίδας...


Αλλά και ο νόμος που ο φιλόζωος υπηρέτης προφασίζεται για να διοργανώσει την e-διαδήλωσή του είναι σαφές ότι προάγει την περαιτέρω εμπορευματοποίηση των ζώων, ευνοώντας τους εμπόρους ζώων και περιορίζοντας ταυτόχρονα την όποια ελευθερία των μεμονωμένων κατοικιδίων και των ανθρώπων τους (λουριά, αλυσίδες, φίμωτρα...). Όσο για τα περί ιδρύσεως κυνοκομείων και τις κοινοτικές επιδοτήσεις που καταλήγουν στα σαγόνια των ημετέρων δεν το συζητάμε, γιατί οδηγούν αναπόφευκτα σε ευθανασία-συνοπτικές εκτελέσεις των αδέσποτων.


Το κράτος όταν ψηφίζει νόμους έχει τρία πράγματα κατά νου : να ευνοήσει λίγους, να δεσμεύσει πολλούς, και να εφαρμόσει ή να καταπατήσει τους νόμους αυτούς όπως το ίδιο νομίζει. Κρατικοί δολοφόνοι έστησαν κατά γενική ομολογία τη γενοκτονία των αδέσποτων στο Ζάππειο τον Ιανουάριο του 2003 επί ελληνικής προεδρίας και, μετά τη δημοσίευση του νόμου (που προβλέπει την «προστασία» των αδέσποτων), προχώρησαν σε ακόμα πιο εκτεταμένες σφαγές στη διάρκεια των ολυμπιακών αγώνων.


Απ΄όλο το νόμο, αυτό του σίγουρα εφαρμόστηκε και θα εφαρμόζεται είναι η ηλεκτρονική σήμανση των ζώων. Παράφρονες κτηνίατροι, όταν τους επισκεπτόμαστε, μας υποδέχονται με μια σύριγγα μικροτσίπ στο χέρι προτείνοντας την άμεση τοποθέτηση, χωρίς να πολυσκέφτονται ότι η επόμενη γενιά μικροτσίπ προορίζεται για το ανθρώπινο σβέρκο... Αλλά αυτά είναι ψιλά γράμματα για το μη κυβερνητικό σκουλήκι που το γλοιώδες περίβλημά του φέρει τα πυρακτωμένα μαρκαρίσματα των αφεντικών του.


Κάτι που δεν εφαρμόστηκε ακόμα από το νόμο είναι η επιβολή προστίμων σε όσους δεν μαζεύουν τα περιττώματα των σκύλων τους, και αυτό μπορεί να οφείλεται είτε στο υψηλό κόστος των δημοτικών μπάτσων σε σχέση με τις προβλεπόμενες εισπράξεις από τα πρόστιμα είτε στο ότι σε κάποια σημεία της Αθήνας, όπως πχ. γύρω και μέσα στη Βουλή, κυκλοφορούν πολλά περιττώματα που θα μπορούσαν να εκληφθούν ως περιττώματα ζώων!


Τέλος, δυο λόγια για το ρόλο του υπηρέτη και το κοινωφελές έργο του.


Τα μη κυβερνητικά σκουλήκια βγήκαν στην επιφάνεια της γης τη στιγμή που το κεφάλαιο επιτύγχανε τη διεθνοποίησή του σε βάρος των μισθωτών σκλάβων και που το κράτος μπορούσε επιτέλους να αποβάλει το αβάσταχτο φορτίο του κοινωνικού του μύθου (απαλλασσόμενο από μεγάλο μέρος των παροχών και της γραφειοκρατίας που τις διεκπεραίωνε) και να στραφεί σε πιο αποτελεσματικές επενδύσεις : όπλα, μπάτσοι, καταστολή.


Κι εδώ έρχονται οι μη κυβερνητικοί υπηρέτες που –με χαμηλό κόστος τώρα αλλά εγγράφοντας υποθήκη για την προσωπική τους αναρρίχηση στο μέλλον– θα συντηρήσουν για όσο χρειάζεται τα προσχήματα του «κοινωνικού κράτους» και του «κράτους δικαίου». Το κράτος και τα αφεντικά επιτυγχάνουν τους στόχους τους με χαμηλές σχετικά επιχορηγήσεις από τη στιγμή που το κύριο βάρος το επωμίζονται οι ίδιοι οι παλαιοί και νέοι δικαιούχοι των χαμένων παροχών είτε προσφέροντας δωρεάν ή φτηνή εργασία, είτε συνεισφέροντας οικονομικά από το υστέρημά τους (εθελοντισμός).


Οι ΜΚΟ αναβαθμίζονται αναλαμβάνοντας διατεταγμένη υπηρεσία «κοινωνίας των πολιτών» και γίνονται απαραίτητες για όλες τις βρωμοδουλειές στο εσωτερικό και στο εξωτερικό. Και η πυραμίδα των μη κυβερνητικών υπηρετών βρίσκει το επιστέγασμά της στον ρόλο που τους ανατίθεται στο πλαίσιο των νεοαποικιακών επεμβάσεων: προπομποί στρατιωτικών επιδρομών, φωλιές κατασκόπων, διοχετευτές χρηματοδοτήσεων της CIA για πορτοκαλί επαναστάσεις, κοντολογίς γατούλες με πολύ κοφτερά δόντια. Και όλα αυτά έναντι αδρής αμοιβής, που συχνά-πυκνά ξεκοκαλίζει το μεγαλύτερο μέρος κάποιας σεμνότυφα αυτοαποκαλούμενης «βοήθειας».


ΕΞΩ ΤΑ ΝΙΑΟΥΡΙΣΜΑΤΑ ΤΩΝ ΣΦΟΥΓΓΟΚΩΛΑΡΙΩΝ ΤΗΣ ΕΞΟΥΣΙΑΣ ΑΠΟ ΤΗ ΣΚΥΛΙΣΙΑ ΖΩΗ ΜΑΣ


Ανεξούσιες, αδέσποτες και ωραίες


Γλύκα - Εκάβη

http://athens.indymedia.org/front.php3?lang=el&article_id=619817

Τετάρτη 11 Ιουλίου 2007

ΟΙΚΟΜΑΧΗΤΕΣ Ή ΟΙΚΟΤΡΟΜΟΚΡΑΤΕΣ






Άξια αναφοράς είναι η προσπάθεια πολλών ευαίσθητων ανθρώπων που κινητοποιούνται σε όλο τον κόσμο για να σταματήσει η βαρβαρότητα ενάντια στα ζώα. Σε αυτή την προσπάθεια πολλοί έχουν αντιμετωπίσει κατηγορίες, δικαστήρια, φυλακίσεις. Στις Ηνωμένες Πολιτείες, οι αρχές προειδοποίησαν τα φαρμακευτικά εργαστήρια και τις επιχειρήσεις βιοτεχνολογίας για τον κίνδυνο επιθέσεων από τους υπερασπιστές των δικαιωμάτων των ζώων. Tο Ομοσπονδιακό Γραφείο Ερευνών (FBI) αντιμετωπίζει τους ριζοσπάστες οικολόγους ως «οικοτρομοκράτες».

Στο Ηνωμένο Βασίλειο, επίσης, ορισμένες παράνομες ομάδες δεν διστάζουν να προσφύγουν σε επιθέσεις ενάντια σε όσους εκμεταλλεύονται την πανίδα. Το Huntingdon Life Sciences (HLS), το μεγαλύτερο εργαστήριο στην Ευρώπη όπου πραγματοποιούνται πειράματα σε ζώα, βρίσκεται εδώ και τέσσερα χρόνια στην καρδιά μιας παγκόσμιας μάχης. Για να επιτύχουν την απελευθέρωση των ζώων που θυσιάζονται στον βωμό των ερευνών, οι οικομαχητές προσπαθούν να εξωθήσουν το HLS στη χρεοκοπία, παρενοχλώντας τους μετόχους, τους πελάτες και τους προμηθευτές του.
Η προσφυγή στη βία του κινήματος προστασίας των ζώων ξεκινάει τη δεκαετία του 1960. Οι ακτιβιστές του προέρχονται από όλες τις κοινωνικές τάξεις,. Το 1963 ιδρύθηκε στη Νότια Αγγλία η Οργάνωση των Σαμποτέρ του Κυνηγιού (HSA). προσπαθούσαν να παρεμβληθούν ανάμεσα στους κυνηγούς και στα θηράματά τους, για να τα σώσουν και για να παρακινήσουν την κυβέρνηση να απαγορεύσει το κυνήγι. Στη συνέχεια, επέκτειναν τη δράση τους στα εργαστήρια όπου πραγματοποιείται ζωοτομία και στα καταστήματα γουναρικών. Ονομάστηκαν Band of Mercy (Ομάδα του Ελέους)». Τρία χρόνια αργότερα, οι «παράνομοι»επέλεξαν ως ονομασία τα αρχικά ALF. «Εκείνη την εποχή, τα απελευθερωτικά μέτωπα πολλαπλασιάζονταν στη Λατινική Αμερική και στην Ιρλανδία: το ALF πιστεύει ότι μια βίαιη ενέργεια μπορεί να είναι θεμιτή βραχυπρόθεσμα εάν πρόκειται να αποδοθεί δικαιοσύνη. Στη Βρετανία, το κίνημα για την κατάργηση της δουλείας και οι σουφραζέτες, οι ακτιβίστριες που μάχονταν για τα δικαιώματα των γυναικών, είχαν καταφύγει επίσης σε παράνομα μέσα.

Μέσα από τις επιθέσεις και τις απειλές, το ALF επιδιώκει την αύξηση του κόστους της ασφάλειας των εγκαταστάσεων, έτσι ώστε να γίνει οικονομικά ασύμφορη η εκμετάλλευση των ζώων.
Στο όνομα του αγώνα τους, αρκετές εκατοντάδες ακτιβιστών είναι έτοιμοι να περάσουν στην παρανομία. Ο απολογισμός της δράσης τους : σπάσιμο της βιτρίνας κρεοπωλείων, εμπρησμοί σφαγείων και καταστημάτων γουναρικών, παρενοχλήσεις εις βάρος τσίρκων και ζωολογικών κήπων, επιθέσεις σε εκτροφεία βιζόν και απελευθέρωση των έγκλειστων ζώων, καταστροφή εργαστηρίων ζωοτομίας και των εκτροφείων που τα προμηθεύουν με τα ζώα, παρενόχληση του προσωπικού τους μπροστά στον τόπο κατοικίας τους, πετροβόλημα των παραθύρων τους και φθορές στα αυτοκίνητά τους, εμπρησμοί φορτηγών ψυγείων των σφαγείων. Στις Ηνωμένες Πολιτείες και στη Βόρεια Ευρώπη, το ALF αναλαμβάνει συχνά την ευθύνη για ενέργειες αυτού του τύπου.
Έπειτα από τριάντα χρόνια αγώνων, το κίνημα για την απελευθέρωση των ζώων έχει επιτύχει σημαντικές νίκες έπειτα από εκστρατεία άσκησης πιέσεων στις συνεργαζόμενες επιχειρήσεις.
Σήμερα, είναι σχεδόν αδύνατον να βρει κανείς ένα γούνινο παλτό στη Βρετανία. Τα τελευταία χρόνια οδηγήθηκαν σε χρεοκοπία πολλά εκτροφεία γάτων και σκύλων που τροφοδοτούσαν εργαστήρια ζωοτομίας. Τον Ιανουάριο του 1994, το Πανεπιστήμιο του Κέιμπριτζ αναγκάστηκε να εγκαταλείψει το πρόγραμμα του εργαστηρίου νευρολογικής έρευνας που απαιτούσε φριχτά πειράματα πάνω σε πιθήκους (κόβεται ένα τμήμα του κρανίου των πιθήκων, χωρίς να χορηγηθεί καμία αναισθησία στα ζώα και εμφυτεύονται ηλεκτρόδια στον εγκέφαλό τους για να μελετηθεί η λειτουργία των νευρώνων.
Το πείραμα διαρκεί έξι ώρες ημερησίως, πέντε ημέρες την εβδομάδα. Οι υποστηρικτές αυτών των πειραμάτων επικαλούνται την ομοιότητα που υπάρχει ανάμεσα στον πίθηκο και στον άνθρωπο.
Οι αντίπαλοί τους ανταπαντούν ότι ακόμα και αυτή η ομοιότητα δεν είναι δυνατόν να δικαιολογήσει, από ηθική άποψη, την οδύνη των ζώων)
Συντονιστής αυτής της εκστρατείας ήταν ο Μελ Μπρότον, φίλος του Μπάρι Χορν, ο οποίος εξέτισε ποινή τετραετούς φυλάκισης για κατοχή εκρηκτικών. Μέσα σε τέσσερα χρόνια, το συνηθισμένο εργαστήριο μετατράπηκε σε φρούριο, ενώ το κόστος λειτουργίας του πέρασε στα 32 εκατομμύρια λίρες, από 24 στην αρχή. Ολα αυτά ήταν απαράδεκτα για το διοικητικό συμβούλιο του Κέιμπριτζ, το οποίο παραιτήθηκε από τη συνέχιση αυτού του προγράμματος.
Ο κυριότερος εχθρός των οικομαχητών, οι περιφραγμένες με συρματοπλέγματα εγκαταστάσεις του HLS που θυμίζουν φρούριο και τις οποίες παρομοιάζουν με στρατόπεδο συγκέντρωσης, εξακολουθούν να λειτουργούν. Πρόκειται για το μεγαλύτερο κέντρο ζωοτομίας στην Ευρώπη. διαρροές αποκαλύπτουν ότι στο HLS πραγματοποιούνται ιδιαίτερα οδυνηρά πειράματα. Χαρακτηριστική είναι η περίπτωση του πειραματισμού με αέρια CIC πάνω σε σκύλους, ο οποίος πραγματοποιήθηκε το 2003(«The Observer», Λονδίνο, Απρίλιος 2003), δεκαπέντε χρόνια μετά την απαγόρευσή τους. η δοκιμή ενός φάρμακου για τα οστά για λογαριασμό μιας ιαπωνικής εταιρείας, οπότε και έσπασαν τα πόδια σε 37 σκύλους.

Ύστερα από τα παραπάνω ο κάθε αναγνώστης μπορεί να λάβει προσωπική θέση και στάση και να αντιμετωπίσει με τον δικό του τρόπο την νεοταξική λαίλαπα που σκοτεινιάζει πάλι πάνω από την ανθρωπότητα μαζικοποιώντας κατακριτέες πρακτικές.
Πίσω από «παραλείψεις, παραβλέψεις και σκοπιμότητες» της διεθνούς κοινότητας, ξεκάθαρα διακρίνεται ο πλουτισμός με κονδύλια των φορέων της νέας τάξης πραγμάτων και όλων όσων προσδένονται στο άρμα της διψώντας για απόλυτη εξουσία και έλεγχο, λεηλατώντας τις ανθρώπινες ευαισθησίες επιβάλλοντας αναίτια εξουσία ειδεχθούς θανάτου αδιάκριτα στα αγαπημένα όντα της φύσης, χωρίς καμιά ευδιάκριτη οικονομική ή άλλη ωφέλεια που να υπερβαίνει το κόστος τέτοιων ενεργειών.

ΣΥΝΕΙΔΗΤΟΤΗΤΑ ΚΑΙ ΨΥΧΙΚΑ ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑΤΑ ΖΩΩΝ


ΣΥΝΕΙΔΗΤΟΤΗΤΑ ΚΑΙ ΨΥΧΙΚΑ ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑΤΑ ΖΩΩΝ

Ο σεβασμός σε κάποιον άλλον προϋποθέτει να γίνει κατανοητός ο ρόλος του. Τα ζώα όπως και ο άνθρωπος δεν είναι απλά πράγματα όπως προσπαθούν να επιβάλλουν οι νεοταξικές τάσεις που επικρατούν. Παρουσιάζουν συμπεριφορές που υποδηλώνουν ψυχικά χαρίσματα και δεν είναι απλά ανακλαστικά.

Στο περιοδικό "ΠΕΡΙΣΚΟΠΙΟ ΤΗΣ ΕΠΙΣΤΗΜΗΣ" τεύχος 266 (ΝΟΕΜΒΡΙΟΣ 2002), δημοσιεύτηκε ένα σημαντικό άρθρο της βιολόγου Ελένης Φατσεα σχετικά με τη νοημοσύνη, τη συνειδητοτητα και τα συναισθήματα των ζώων:
«Είναι λάθος να πιστεύουμε ότι οι αντιδράσεις των ζωών
είναι καθαρά "μηχανικές" (χωρίς καν να μπορούμε να ορίσουμε τι ακριβώς είναι αυτό το "μηχανικό")...
Πολλά ζώα στο χαμό αγαπημένου ατόμου εμφανίζουν καθαρά
σημάδια κατάθλιψης και ακόμη πένθους : αποσύρονται από
την ομάδα τους και δεν ανταποκρίνονται στις προσπάθειες
των άλλων ζωών να τα πλησιάσουν ή να τα παρηγορήσουν
(προσέξτε ότι όχι μόνο οι "πενθούντες" παρουσιάζουν
ισχυρά συναισθήματα, αλλά και τα αλλά μέλη της κοινότητας
που προσπαθούν να παρηγορήσουν).Σε ακραίες περιπτώσεις
παύουν να τρέφονται, δεν δείχνουν διάθεση για ζευγάρωμα,
αποκτούν εμμονές με το νεκρό ζώο, το οποίο ακόμη και να
αναστήσουν προσπαθούν ή να το μεταφέρουν μαζί τους μέχρι να επέλθει η αποσύνθεση...
- τα δελφίνια όταν πεθάνει νεαρό άτομο αγωνίζονται
να το επαναφέρουν (σσ.υπάρχουν και πρόσφατες περιπτώσεις όπου προσφέρουν βοήθεια ή επιζητούν βοήθεια σε ανθρώπους).
- οι νεαροί ελέφαντες που χάνουν τη μητέρα τους πέφτουν
σε κατάθλιψη, πετάγονται από τον ύπνο τους κραυγάζοντας,
και δείχνουν καθαρά σημάδια "πένθους"...»

ΖΩΑ ΚΑΙ "ΗΘΙΚΗ"
Ορισμένα τουλάχιστον είδη ζώων δείχνουν να έχουν ένα
αρκετά ανεπτυγμένο κώδικα ηθικής συμπεριφοράς.
Μια μελέτη που τάραξε τα νερά στα 1964 όταν η
ομάδα του Stanley Wechlin στην ιατρική σχολή του Παν.
Northwestern του Illinois ανακοινώνει ότι: μετά από
έρευνες και πειράματα επαλήθευσαν πως ένας πίθηκος
rhesus έπαυσε να δέχεται νερό και γενικά να τρώει, όταν
συνειδητοποίησε ότι κάθε φορά που εκείνος έτρωγε, ένας
άλλος πίθηκος δεχόταν ηλεκτρική εκκένωση...
Ανάλογα συμπεριφέρθηκαν ποντικοί που γνώριζαν ότι οι πράξεις τους προκαλούσαν πόνο σε άλλους ποντικούς. Αναφέρθηκε η ακόλουθη περίπτωση. Κατά τη διάρκεια πειράματος, ένας θηλυκός πίθηκος για να φάει έπρεπε να πετύχει σε κάποιο τεστ. Σε 3 περιπτώσεις που απέτυχε, άλλος πίθηκος που ήταν παρών και παρακολουθούσε, με δική του πρωτοβουλία πήρε τη θέση της, κέρδισε το έπαθλο της τροφής επιτυγχάνοντας στο τεστ και της ΠΡΟΣΦΕΡΕ την τροφή που εκείνος είχε κερδίσει.
Αποδεικνύουν έτσι ότι αυτά τα ζώα διαθέτουν υψηλού βαθμού αλτρουισμό, αλληλεγγύη και ανιδιοτέλεια, δηλαδή υψηλού επιπέδου ηθική. Μήπως αυτά τα ψυχικά χαρίσματα είναι στο στόχαστρο των σύγχρονων εξουσιαστών και πρέπει να εξοντωθούν;

ΖΩΑ ΚΑΙ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΣΥΜΠΕΡΙΦΟΡΑ
Όσο τώρα για την μελέτη του παιχνιδιού των ζωών, έχουμε
μερικά σημαντικά συμπεράσματα : τα ζώα στα αλήθεια
διασκεδάζουν παίζοντας (σύμφωνα με νευροβιολογικα ευρήματα και μελέτες πάνω στη χημεία του παιχνιδιού)...
Ενώ συγχρόνως το παιχνίδι είναι για τα νεώτερα απ'αυτα ένας χώρος εκμάθησης κανόνων κοινωνικής συμπεριφοράς, δηλ. ηθικών κανόνων...τα δυνατότερα κουτάβια, μετριάζουν την ίδια τους τη δύναμη παίζοντας με ασθενέστερα ώστε να έρθουν στο "ίδιο επίπεδο"...
Δηλαδή έχουμε να κάνουμε στα ζώα με την εκδήλωση συμπεριφοράς, παρόμοιας με αυτής των παιδιών.
Βέβαια η συμπεριφορά επιχειρηματικών συμμοριών απέναντι στα ζώα και στα παιδιά συχνά είναι συχνά εξίσου βάρβαρη και δυστυχώς η κατάσταση διαρκώς επιδεινώνεται. Το παράξενο είναι ότι γίνεται σταθερή προσπάθεια έμμεσα ή άμεσα και με διάφορους τρόπους να αποδεχτούμε αυτή την «επιχειρηματική» λογική.

Ο ΖΩΙΚΟΣ ΠΕΙΡΑΜΑΤΙΣΜΟΣ


Ο ΖΩΙΚΟΣ ΠΕΙΡΑΜΑΤΙΣΜΟΣ

Ο ζωικός πειραματισμός επιδοτείται γενναία. Τα ζώα και όχι μόνο, χρησιμοποιούνται κυρίως ως πειραματόζωα, για την παραγωγή διαφόρων χημικών παρασκευασμάτων όπως το κολλαγόνο στις κρέμες ομορφιάς ή για δότες οργάνων. Κατά πόσο είναι χρήσιμα αυτά τα προϊόντα, περισσότερο από την ανθρώπινη ηθική που δοκιμάζεται από τον βασανισμό τους;

Ο Ρομπέρ Κομπ είναι ο επιστημονικός διευθυντής του Ταμείου για την αντικατάσταση των ζώων στα ιατρικά πειράματα (Frame)..
Σύμφωνα με τον καθηγητή Κομπ, η υποτιθέμενη αναγκαιότητα της πραγματοποίησης πειραμάτων σε ζώα αποτελεί σε μεγάλο βαθμό «επιστημονικό συντηρητισμό»:
«Η θεμελιώδης έρευνα δεν ενδιαφέρεται για εναλλακτικές λύσεις. Ετσι, το τεράστιο δυναμικό της εξομοίωσης μέσω συστημάτων πληροφορικής παραμένει σε μεγάλο βαθμό ανεκμετάλλευτο».
Η αναγκαιότητα για την πραγματοποίησή τους υπακούει κυρίως στην οικονομική λογική: «Στην Ιαπωνία και στις Ηνωμένες Πολιτείες, τα πειράματα σε ζώα είναι υποχρεωτικά».
Αυτό επιβεβαιώνεται και από την πηγή του στο υπουργείο Εσωτερικών: «Οι επιχειρήσεις θέλουν να πουλήσουν τα προϊόντα τους σε περισσότερες οικονομικές ζώνες και, συνεπώς, πραγματοποιούν αυτά τα πειράματα».
Ο καθηγητής Κομπ συμπληρώνει: «Καθώς η πραγματοποίηση πειραμάτων σε ζώα είναι ευκολότερη και η χρηματοδότηση των εναλλακτικών λύσεων περιορισμένη, αυτές οι λύσεις δεν αποτελούν προτεραιότητα».
Η φαρμακευτική βιομηχανία πραγματοποιεί εκστρατείες για να προβάλλει τη «θλιβερή αναγκαιότητα» για την πραγματοποίηση αυτών των πειραμάτων. Ωστόσο, επιδεικνύει ιδιαίτερη τσιγκουνιά όταν τίθεται το ζήτημα της χρηματοδότησης των εναλλακτικών λύσεων.